| |
|  Учора нарвэскі кароль Гаральд V, швэдзкія каралева Сафія і кароль Карл Густаў, дацкая каралева Маргрэт II прынялі ўдзел у сьвяткаваньні літоўскага міленіюму ў Вільні. Візыт прыпаў на Дзень Каранацыі першага караля Літвы Міндаўга. Таксама ўдзел ва ўрачыстасьцях бралі прэзыдэнты Літвы Валдас Адамкус, Польшчы Лех Качыньскі, Украіны Віктар Юшчанка, Латвіі Валдыс Затлерс, Ісьляндыі Олафур Рагнар Грымсан, Фінляндыі Тар'я Халанэн, Грузіі Міхаіл Саакашвілі, прэм'ер-міністр Эстоніі Андрус Ансіп, міністр культуры Расеі Аляксандар Аўдзееў, легат Папы кардынал Анджэло Садана. У праграме сьвята абылася ўрачыстая сустрэча гасьцей, сьвяточная імша ў катэдральным саборы, сымбалічнае адкрыцьцё палацу ўладароў Вялікага Княства Літоўскага, шматлікія выставы і канцэрты. Болей фотаздымкаў тут, тут, і тут. Upd1: падкажыце, а ад Беларусі хто быў - пасол Уладзімер Дражын, ці ўсё ж міністр культуры Павал Латушка? Upd2: так, Латушка. | |
|
| „Dnia 20 miesiaca czerwienia roku 2009, u świata Biezzahannaha Serca Maryi, adbyu sia znamianalny akt paświaczeńnia Ligi Monarchicznaj WKL i u jaje reprezentacyi Narodu Litouskaha Najświaciejszamu Sercu Jezusa i Biezzahannamu Sercu Maryi. Akt adbyu sia u Białyniczach, u prysutnaści miascowaha probaszcza ks. Karola Tomeckaha. Nie wypadkowa było abranaje miesca, znanaje jaszcze sa swaich sojmau szlachty siaredziny XVII st. i cudatwornym abrazam, kopija jakoha siońnia znachodzicca u miascowaj kaplicy. Niżejszy akt maje wialikaje znaczeńnie dla Kraju, bo zapawiadaje Intronizacyju u im Najświaciejszaha Serca Jezusa pry adbudowie WKL. I tak nam dapamaży Boh! Pa złażeńni Aktu ksiondz adprawiu Światuju Imszu u Trydenckim abradzie u intencyi Ligi i Ajczyzny…” „Akt paswiaczeńnia Ligi Monarchicznaj WKL i Narodu Litouskaha” Ліґа Манархічная Вялікага Княства Літоўскага
«За Веру, Айчыну і Князя!»:
livejournal | vkontakte | facebook | |
|
| «А.Лукашенко как Витовт 21 века» Я давеча праводзіў гэнкія паралелі (ў тэм ліку жудасныя «саюзныя дамовы» з тэўтонамі, жудасную авантуру на Ворскле). Нехта з манархістага панства меркаваў на гэну тэму зрабіць асобны артыкул. Мо ўсё-ж напішаце пра гэныя постаці? :) | |
|
|  У Даніі на ўчорашнім рэфэрэндуме 77% выбаршчыкаў, браўшых удзел у галасаваньні (45% ад агульнай колькасьці), выказаліся за зьмяненьне права сукцэсіі на карысьць "раўнапраўя палоў". Колькасьць фэміністаў такім чынам перавысіла 40% ад агульнай колькасьці выбаршчыкаў краіны, што дазволіла ім зацьвердзіць новыя правілы ўспадкаваньня прастолу: зараз права на трон будзе атрымліваць манаршы першынец незалежна ад полу. На прапагандысцкую фэмінісцкую кампанію лібэрал-сацыялістычным урадам з бюджэту краіны было выдаткавана 5 млн. дацкіх крон. | |
|
| «Дзве карціны — выявы вялікага князя Вялікага княства Літоўскага Альгерда і яго жонкі Ульяны з’явіліся ў выставачнай зале "Духаўскі круглік" у Віцебску. Будзе яшчэ княгіня Вольга, легендарная заснавальніца нашага горада, трэба адзначыць і князя Васільку, пры якім пачалося будаўніцтва зямельна-драўлянага замка. Але менавіта пры Альгердзе горад уваходзіць у склад Вялікага княства Літоўскага, пры якім пачалося каменнае будаўніцтва. Фактычна, гэта быў другі каменны замак на беларускіх землях, і гэта працягнулася пры яго жонцы Ульяне. Фактычна, яны заснавальнікі таго горада, што мы маем цяпер. Калі у галерэі з’явяцца новыя партрэты віцебскіх князёў, пакуль невядома. Адміністрацыя цэнтра культуры “Віцебск” мае на гэты конт вялікія планы, але не мае грошай. Паводле кіраўніцтва цэнтра культуры, яны хочуць звярнуцца да мецэнатаў. Кошт адной карціны — 1 млн 400 тыс. — даволі нязначны, але пакуль прапановаў ад патэнцыяльных спонсараў не было…» Гістарычная праўда паволі, але прабіваецца скрозь імглу перашкод. Нядоечы чуўшы пра ініцыятыву Наваградзкага райвыканкаму аб усталяваньні ў месьце помніку нашаму першаму, і не апошняму каралю Міндоўгу, цяперака ўганараваныя й літоўскія бацькі Вітабску… | |
|
| В 1253 году великий князь Миндовг, принявший ранее католицизм, получил королевскую корону от Папы Римского Иннокентия IV и был возведен на престол в Новогрудке. Именно с этого исторического события фактически началась история Великого княжества Литовского. «Это княжество заложило основы белорусской государственности и формирования белорусской народности, а поддержка Папы Римского лишь свидетельствует о том, что мы начали входить в Европу еще в далекие средние века, — рассказывает «Р» главный специалист отдела культуры Новогрудского райисполкома Вячеслав Лаврещук. — Первой столицей государства был Новогрудок, вокруг которого Миндовг объединил раздробленные белорусские и литовские земли…» Однако памятника первому и единственному королю ВКЛ в Новогрудке нет. Этот пробел и пытается восстановить сейчас Новогрудский райисполком. Да и поводы важные: в этом году Новогрудку исполняется 965 лет, также отмечается и тысячелетие со дня упоминания Литвы. «Без сомнений, хотелось бы суметь открыть монумент именно в Год родной земли, — отмечает Вячеслав Владимирович. — Всем белорусам необходимо знать, откуда идут истоки нашего государства, поэтому памятник Миндовгу имеет не локальное значение — это памятник нашей государственности…» Принять участие в сборе средств на этот грандиозный проект может каждый. Их можно перечислить на этот расчетный счет: «Отдел культуры Новогрудского райисполкома, 231400, г. Новогрудок, ул. Мицкевича, 9а, р/с 3632000001310 ОАО «АСБ Беларусбанк», код 698, УНП 500031377, ОКПО 02234044, действует на основании Положения. На изготовление памятника Миндовгу».
Абавязкова трэ’ пазначаць, што грошы —
«на изготовление памятника Миндовгу»!!! | |
|
| Даследаванні гісторыкамі постацяў, а таксама лёсаў кіраўнікоў дзяржаў сталі апошнім часам надзвычай папулярнымі. Дарэчы, Беларуская гісторыя зараз таксама мае значныя зрухі ў гэтым напрамку. Да прыкладу, варта ўзгадаць асобу Міндаўга - першага князя Вялікага княства Літоўскага. Размова ідзе пра Алеся Краўцэвіча і яго кнігі "Міндаўг. Пачатак вялікага гаспадарства". Аўтар пачынае сваё даследаванне даволі спрэчна, кажучы, што пагроза мангола-татар стала для Панямоння вельмі вялікай. Менавіта таму і быў запрошаны на княжанне ў Наваградак Міндаўг. Але адна справа - з'яўленне гістарычнай постаці, а вось зусім іншая - адпаведнасць чалавека часу і, канешне, умоваў і патрабаванняў дадзенага перыяду... Міндаўг быў адпаведнай асобай на тыя часы, кажа даследчык, ён больш ваяваў, чым кіраваў дзяржавай. Але знешнія ўмовы былі насуперак Міндаўгу. Галоўная небяспека была не з боку мангольскіх туменаў, а з боку суседняга Галіцка-Валынскага князя Данілы. Тым не менш, сын МіндQаўга - Войшалк пачаў іншую справу – умацаванне дзяржавы. Тут ужо размова ідзе пра палітыка новага часу, які не ваяваў, а кіраваў. На думку аўтара, менавіта з вялікага гаспадарання сфарміраваўся на Беларусі зварот да паважанага чалавека - Спадар! | |
|
| Дагэтуль распаўсюджаны погляд, што першы круль наш Міндоў напрыканцы жыцьця выракся кароны крулеўскай, веры сьвятой хрысьцянскай і вярнуўся да «веры продкаў». Аднак-жа, панове, астатнія дасьледваньні ў таемных архівах высьветлілі: калі круль наш мо’ й адыйшоў быў на кароткі час ад Касьцёлу, дык хутка вярнуўся ўва ўлоньне ягонае. І ня маем падставы казаці, што згубіў ён карону крулеўскую. Але-ж маем падставу лічыць забітага Круля й крулевічаў ягоных ахвярамі руска-[тэўтонска]-паганскае змовы, што спрычынілася да пахаваньня Крулеўства Літоўскага. Падрабязнасьці — ў кнізе… «Міндаў, кароль Літовіі, у дакумэнтах і сьведчаньнях» | |
|
| Можем ли мы быть уверены, что это именно рукою Николая Второго в его дневник третьего марта сделана запись: "Оказывается, Миша отрекся. Его манифест кончается четырех хвосткой для выборов через б месяцев Учредительного Собрания. Бог знает, кто надоумил его подписать такую гадость!"? Источник: http://www.gumer.info/bibliotek_Buks/History/otrech/02.php | |
|
| Мой вопрос адресован тем, кто верит, что что для Господа Цари Помазанники.
Священное Писание и Предание Церкви учит нас чтить Помазанников Божиих, когда они царствуют над странами и не прикасаться к ним. Чтобы соблюсти это, важно знать, кто Помазанник Божий.
Во времена Ветхого Завета Господь извещал о Своих Помазанниках через пророков, и в истинности пророческих свидетельств никто из Древних Евреев не мог сомневаться.
В Христианскую эпоху Помазанники не возвещались пророками.
Помазание же на Царство как церковный обряд появилось в Византии только во втором тысячелетии, однако Святые отцы говорят как о Помазанниках об Императорах, живших в первом тысячелетии нашей эры и обряд Помазания не проходивших.
Значит, Помазание - это не обязательно обряд.Значит и не прошедшие видимого Помазания Помазанниками быть могут. Но как узнать их?
Сердца большинства людей (я в их числе) не такие чистые, чтобы быть открытыми Божией Воле о том, кто Помазанник, а не прелести.
Как же несовершенному, но готовому чтить Помазанника человеку (и не отдельному человеку даже, а целому народу) отличить Помазанника, не прикасаться к нему, а не воздать неподобающих помазаннических почестей тому, кто Помазанником не является?
Что говорит об этом Церковь? | |
|
| Не состроил ли Николай II своим отречением за сына Алексея ловушки для изменников Российской империи?( Read more... ) | |
|
| «Літоўская імперыя — гэты тэрмін прыдумалі не літоўскія палітолагі, а сучасныя заходнееўрапейскія гісторыкі. Час існавання Літоўскай імперыі — гэта пара росквіту Вялікага Княства Літоўскага з XIII — XIV стст. і прыблізна да сярэдзіны XVII ст.; гэты ўздым Літва перажывала разам з Польшчай, якой яна «пастаўляла» сваіх каралёў; абедзве дзяржавы ўтварылі кангламерат — Рэч Паспалітую, што ў перакладзе значыць «агульная справа», а насамрэч гэта лацінскае слова «рэспубліка» — res publicae і азначае яно сумеснае вядзенне спраў. Гэта была феадальная рэспубліка, у склад якой уваходзілі Літва, Польшча, тэрыторыі сучасных Беларусі і Украіны, а таксама расійскія землі да Смаленска ўлучна — межы Рэчы Паспалітай праходзілі ўсяго за дзвесце кіламетраў ад Масквы…» Гінтарас Бераснявічус «Чароўнасць літоўскай імперыі» | |
|
| 1798 год - пакінуў гэты сьвет Станіслаў Аўгуст Панятоўскі, апошні польскі кароль і Вялікі князь Літоўскі. Ён паходзіў зь беларускай шляхты і пахаваны на тэрыторыі Беларусі -- у Воўчыне каля Вялікага Літоўскага. Яму прыпісваюць адначасова росквіт і заняпад краю. Сапраўды за Панятоўскім у Вялікім княстве рабіліся вялікія пераўтварэньні і разьвіваліся мастацтвы, але за ім жа Княства і ўся Рэч Паспалітая была падзеленая паміж трыма імпэрыямі і фактычна перастала існаваць як самастойная дзяржава. Беларускія землі былі захопленыя Расеяй. Нагадаў пан ![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) kurt_bielarusУ суполцы пра Панятоўскага можна глянуць туті тут | |
|
| |
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/community.gif){kind=small}
by_monarchist
Алесь 